Konferencja ks. Andrzeja Mazańskiego
Zacisze 10 listopada 2026
Nawrócenie ku radykalizmowi
Słowo radykalizm pochodzi od łacińskiego słowa radix, co oznacza korzeń. W słowie radykalizm zawarta jest zachęta do powrotu do korzenia. Jest to zachęta do tego, by nie pozostawać na powierzchni, ani na etapie zachowywania pozorów.
Radykalizm ewangeliczny jest sięganiem do korzenia duchowości, jakim jest sam Chrystus. Mamy docierać do Chrystusa, a nie zadowalać się powierzchowną Jego znajomością.
W historii Kościoła święci sami sięgali do korzenia i zachęcali innych do radykalizmu. Jedną z takich osób była św. Teresa od Jezusa. Jej reforma Karmelu mocno wpłynęła na życie Kościoła. W swoich pismach kierowała do sióstr karmelitanek istotne wskazania pomagające im wejść na drogę radykalizmu ewangelicznego.
Pierwsze wskazanie: modlitwa i wygodne życie nie mogą iść w parze. Wcześniej w klasztorze siostry prowadziły wygodne życie bogate w kontakty z różnymi osobami, miały liczne znajomości i prowadziły rozbudowane życie towarzyskie. Później taki sposób życia stał się przyczyną kryzysu w życiu Teresy. Bóg wskazał jej, by szła drogą powołania do modlitwy.
Drugie wskazanie: powiedzcie sobie moje córki, że przyszłyście tutaj umrzeć dla Chrystusa, a nie dla rozkoszy. Odkrycie to jest poprzedzone ważnym słowem „moje córki”. To podkreśla fakt, że mówi do nich matka i reformatorka. Skłonność do spokojnego i wygodnego życia jest mocno zakorzeniona w ludzkiej naturze. Teresa przypominała, aby nie nie ulegały dążeniu do przyjemności, ale pragnęły umierać dla Chrystusa.
Trzecie wskazanie: słodycz i pokój. Sposób reagowania i odnoszenia się do innych mają być przeniknięte słodyczą i pokojem. Uzasadniała to następującym przykładem: dusza niezadowolona podobna jest do człowieka z niestrawnością, który z powodu swojej przypadłości izoluje się od innych, nie reaguje uśmiechem, pokojem serca i wzbudza niechęć. Pracując nad sobą trzeba emanować słodyczą i pokojem wobec innych, aby apostolstwo było skuteczne.
Podejmując radykalizm ewangeliczny nie gódźmy się powierzchowność, ani na pozory duchowości, nie zabiegajmy o wygodne i przyjemne życie lecz docierajmy do korzenia, do źródła naszej duchowości, czyli do samego Chrystusa.
Znakiem radykalizmu ewangelicznego jest odwoływanie się do Maryi. Sami z siebie nie potrafimy żyć pokojem w dialogu z innymi. Ona jest gwarancją, że nie zatrzymamy się na powierzchni i na tym, co przyjemne. Maryja poprowadzi nas do istoty modlitwy, do pogłębienia więzi z Chrystusem i odpowiadania Bogu TAK.